müstəsna

ə. 1) istisna olan; 2) xüsusi, qeyriadi; 3) … başqa, … özgə

Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • müstəsna — sif. <ər.> 1. Ümumi qaydalardan, adi normalardan xaric, istisnalıq təşkil edən. Müstəsna hal. Müstəsna qanunlar. // is. Ümumi qaydadan, adi haldan, normadan kənara çıxma. Bəzi kəlmələr bu qrammatik qaydadan müstəsnadır. 2. Başqaları kimi… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • imtiyazlı — sif. 1. İmtiyazdan istifadə edən, imtiyazı olan, müstəsna hüququ olan (bax imtiyaz 1 ci mənada). . . Əgər Qafqaz <Finlandiya> kimi imtiyazlı və həm müstəqil bir ölkə olsaydı, ana dilində açılmış məktəblərdən arzu olunan <nəticə> və… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • masiva — ə. 1) …başqa, …özgə, …savayı; 2) müstəsna; müstəsna olaraq …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • fövqəladə — sif. <ər.> 1. Qeyri adi, adətdənxaric, görünməmiş, eşidilməmiş. Hamam səfəri kimi fövqəladə hadisələr tez tez ittifaq düşməzdi, həftədə bir dəfə olardı. Ç.. <Səriyyə:> Mən fövqəladə bir iş görən adamlar kimi ciddi və həyəcanlı idim. İ …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • Ибрагимов, Мубариз Агакерим оглы — В Википедии есть статьи о других людях с такой фамилией, см. Ибрагимов. Мубариз Ибрагимов азерб. Mübariz Ağakərim oğlu İbrahimov …   Википедия

  • imtiyaz — ə. 1) başqalarından ayrılma, fərqlənmə; 2) rüsxət, icazə; 3) müstəsna hal, istisna; 4) sənaye müəssisəsi və s. təşkil etmək üçün verilən icazə; həmin yolla təşkil olunmuş müəssisə və s …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • inhisar — ə. 1) yalnız bir şeyə və ya bir şəxsə aid etmə; 2) bir malı istehsal etmək və satmaq üçün müstəsna hüquq …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • istisnai — ə. istisna olan, müstəsna …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • xatəm — ə. 1) möhür, damğa; 2) üzük; 3) sonuncu, axırıncı; 4) son, axır; 5) müstəsna …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • bədəl — is. <ər.> köhn. 1. Bir şeyin yerini tutan və ya tuta bilən, bir şeyi əvəz edə bilən şey. Can cövhərinə bədəldir övlad; Övlad qoyan qoyar həmin ad. F.. // Qarşılıq, əvəz, bir şeyin yerinə verilən şey. 2. Tay, bərabər, misl; nümunə, timsal.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.